W krainie pewnej baśni.

Ostrzeżenie! Tekst zawiera spojlery, jeśli jesteś przed lekturą "Pochmurności" (a chcesz ją przeczytać), to wróć tutaj po przeczytaniu albumu. Czasami (a w moim przypadku notorycznie), jest tak, że utwór wymaga dopowiedzenia ze strony autora. Wtedy pojawiają się przedmowy, wstępy, posłowia itp. To dosyć powszechny zabieg, który, mam wrażenie, bywa ostatnio postrzegany jako "słabośc". Bo przecież "mamy internet i możemy sobie sami sprawdzić", "nie potrzebujemy prowadzenia za rękę podczas lektury", "skoro autor się tłumaczy, to znaczy, że utwór jest kiepsko skonstruowany", "zabiera nam się przyjemność z samodzielnego odkrywania i interpretowania". No cóż... przecież nikt nie narzuca odbiorcy obowiązku czytania takich dopowiedzeń. To po prostu opcja, z której można, ale nie trzeba korzystać. Kiedy zaczynałem pracę nad "Pochmurością", świat był "trochę" inny. Początkowo (w 2017 roku?), miała to być zabawna (i krótka) historyjka o płanetniku, ktory spadł z chmur. Punktem wyjscia miał być motyw działań federacji rosyjskiej, która od zawsze (kontynuując tradycje ZSRR), "rozgania chmury" przed defiladami na Placu Czerwonym za pomocą samolotów (AN-24 i AN-26, stacjonujące na lotnisku Czkałowskij). Pomysł wylądował w szufladzie (narysowałem bodaj 3 strony) i w ciemnym kącie mojej głowy. Po cichu ewoluował, by powrócić jako mroczna (odrobinę) baśn o życiu płanetników. Całostronicowe ilustracje, uzupełnione wierszowanymi tekstami, opisujace zwyczaje i pracę "pasterzy chmur". Napisałem teksty, siadłem nad rysunkami, cierpliwie i mozolnie dłubiąc, w przerwach nad innymi projektami... i wtedy zaczęła się pełnoskalowa agresja federacji rosyjskiej na Ukrainę. Z dzisiejszej perspektywy, dla wielu to "nudna rzeczywistość", coś tam sie dzieje za naszą wschodnią granicą, czasami przyleci jakas rakieta czy dron, ale, kto by się tym jeszcze przejmował. Dla mnie nie. I jakoś musiałem na to zareagować w komiksie (bo mam wbudowany taki imperatyw). Setki, tysiące filmów, fotografi, zdarzeń, ofiar, całego obrzydliwego i zdehumanizowanego bagna, które stanowi fundament putinowskiej rosji. Dla wielu niewygodny, dyskomfortowy świat, ktory najlepiej jest upchnąć na skraj percepcji. Bezrefleksyjnie i bez wnikania w szczegóły. Ale ja lubię szczegóły.

Krok po kroku, kreska za kreską, zacząłem od nowa opowieść o płanetnikach. Na terenie federacji rosyjskiej żyje obecnie około 190 różnych grup etnicznych i narodów. Od wieków rusyfikowani, asymilowani i wchłaniani "cywilizacyjnie", jakimś cudem zachowują resztki swojej odrębnosci i tożsamości. Od 2022 roku przedstawiciele tzw. "małych narodów" stanowią jeden z głównych "zasobów", wrzucanych przez rosyjskich generałów, do maszynki do mielenia mięsa na froncie w Donbasie. Naród Kereków (wschodnia Syberia)liczy obecnie 22 osoby, do 2024 bylo ich 23, ale akurat jeden zginął pod Kurskiem (kilku innych wciąż walczy na froncie). Naród Alutorów (Kamczatka)liczy obecnie 96 osób. Wotowie (obwód leningradzki) 99 osób. Setu (obwód pskowski) 234 osoby. Iżorowie (obwód leningradzki) 210 osób. Czułymowie (Kraj Krasnojarski) 382 osoby. Oroczanie (obwody magadański i chabarowski) 527 osób. Negidalowie, Orokowie, Tofalarzy, Czułymowie, Czuwańcy... Myśliwi, rybacy, nomadzi (pozbawieni możliwości wędrowek), wróżbici, szamani, "dzikusy" i "odmieńcy".

W Republice Ałtaju żyją Telengici, rdzenny, niewielki naród, wyznający szamanizm. W lutym 2022 z wioski Kosz-Agacz powołano na front 24 Telengitów. Większośc z nich jest obecnie pochowanych w rodzinnej ziemi (jako "gruz 200"). O tak prozaicznych rzeczach jak sytuacja Buriatów, Jakutów czy Ujgurów, nie chce mi się nawet pisać (tak, masowo dezerterują i uciekają np. do Mongolii, tak, mordowali w Buczy, tak, spektakularny i dramatyczny pojedynek na noże wygrał żołnierz z Jakucji). Narysowałem baśń, w której, za pomocą alegorii, opowiedziałem o tym, co dzieje się obecnie w konkretnym miejscu i sytuacji. Inne wątki i motywy omówię przy kolejnych okazjach. Nie musicie tego uwzględniać po lekturze, ale proszę, oszczędźcie mi opinii o zawodzie spowodowanym trywialną powierzchownością, prozaicznym i pretekstowym wykorzystaniu wojny z rosją, fabularnych płyciznach, irytujących dysonansach i innych dyrdymałach.